Γιὰ τοὺς Ἀποστόλους αὐτούς μας πληροφορεῖ τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιο στὸ δέκατο κεφάλαιο. Τοὺς ἐξέλεξε ὁ Χριστὸς ὕστερα ἀπὸ τοὺς Δώδεκα γιὰ νὰ βοηθοῦν τὸ ἔργο Του, πηγαίνοντας αὐτοὶ πρωτύτερα σὲ κάθε πόλη καὶ τόπο, ὅπου θὰ πήγαινε κατόπιν ὁ Ἴδιος. Στὸν ἀγῶνα αὐτό, ἔπρεπε νὰ καταβάλουν ὅλη τους τὴν δραστηριότητα, χωρὶς νὰ χάνουν οὔτε στιγμή. Γι᾿ αὐτὸ τοὺς εἶπε, ὅτι ὤφειλον νὰ μὴ σταματοῦν καὶ νὰ μὴ χαιρετοῦν κανένα εἰς τὸν δρόμον. Αὐτὸ δέ, ἀποτελεῖ μάθημα γιὰ μερικοὺς πνευματικοὺς ἐργάτες, ποὺ χάνουν ἄσκοπα ὧρες καὶ μέρες φλυαρῶντας ἀντὶ νὰ διδάσκουν, καὶ σκανδαλίζοντας ἀντὶ νὰ οἰκοδομοῦν. Ὁ Κύριος παρήγγειλε στοὺς Ἑβδομήκοντα Ἀποστόλους, μήτε βαλάντιο νὰ ἔχουν μαζί τους, μήτε δισάκιο, οὔτε ὑποδήματα νὰ κρατᾶνε. Γιατί; Γιὰ νὰ φανεῖ, ὅτι οἱ στρατιῶτες τοῦ Χριστοῦ πρέπει νὰ ἔχουν αὐταπάρνηση καὶ νὰ ἐξοικειώνονται μὲ ὅλες τὶς στερήσεις. Καὶ νὰ δειχθεῖ ὅτι ὁ Θεὸς μὲ μηδαμινὰ μέσα κατορθώνει τὰ μεγαλύτερα καὶ δυσκολότερα ἔργα. Οἱ Ἑβδομήκοντα ἐξετέλεσαν τὴν ἀποστολή τους μὲ ὅλη τὴν ἀκρίβεια καὶ τὴν πειθαρχία, ὅταν ὁ Χριστὸς ἦταν στὴ γῆ. Ἀλλὰ καὶ ὕστερα ἀπὸ τὴν ἀνάληψή Του καὶ τὸ σχηματισμὸ τῆς Ἐκκλησίας Του, ἔκαναν μὲ ζῆλο καὶ αὐταπάρνηση ὅλο τὸ καθῆκον τους. Αὐτοὶ δὲ ἦταν:

Ἰάκωβος, ὁ ἀδελφός του Κυρίου καὶ υἱὸς Ἰωσὴφ τοῦ μνήστορος
Σίμων, ὁ καὶ Συμεὼν καὶ Κλεόπας υἱὸς Ἰωσήφ, ἀδελφὸς Ἰακώβου καὶ δεύτερος ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων
Ματθίας, ὁ ἀντὶ τοῦ προδότου συγκαταριθμηθεὶς τοῖς ἀποστόλοις
Ἰάκωβος, Ἀλφαίου, ὁ καὶ ἀδελφὸς Ματθαίου
Ἰούδας, ὁ παρὰ μὲν τῷ Λουκᾷ Ἰακώβου Ἰούδας ἐπονομαζόμενος, παρὰ δὲ τῷ Ματθαίῳ καὶ Μάρκῳ Θαδδαῖος καὶ Λεββαῖος, ἀδελφὸς κατὰ σάρκα τοῦ Χριστοῦ
Βαρνάβας, ὁ καὶ Ἰωσῆς, ὁ οἰκειοχείρως γράψας τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον καὶ ἐν Κύπρῳ τελειωθείς
Φίλιππος, ὁ ἐκ Καισαρείας τῆς Παλαιστίνης, ὁ βαπτίσας τὸν Αἰθίοπα
Ἀνανίας, ὁ γενόμενος ἐπίσκοπος Δαμασκοῦ, ὁ καὶ τὸν Παῦλον βαπτίσας
Ἰωσὴφ καὶ Ἰοῦστος καὶ Βαρνάβας, ὁ σύμψηφος γενόμενος Ματθίου
Στέφανος, ὁ πρωτομάρτυς καὶ διάκονος ὁ λιθοβοληθείς
Πρόχορος, ὁ ἐπίσκοπος Νικομήδειας
Νικάνωρ
Σίμων, ὁ ἐπίσκοπος γενόμενος Βόστρων (τῆς Ἀραβίας)
Παρμενᾶς
Τίμων, ἐπίσκοπος Βόστρων
Ἐπαινετός, ἐπίσκοπος Καρθαγένης
Λουκᾶς, οὐχὶ ὁ τὰς Πράξεις γράψας, ἀλλ᾿ ὁ Λαοδικείας γενόμενος ἐπίσκοπος
Ἀρίσταρχος, ἐπίσκοπος Ἀπαμείας τῆς ἐν Συρίᾳ
Μᾶρκος, ὃν ἔλεγον Ἰωάννην, ἐπίσκοπος ἐν Βιθλοπόλει
Ζήνων, ἐπίσκοπος γενόμενος ἐν Διοσπόλει
Ἀριστόβουλος, ἐπίσκοπος Βρετανίας
Ἀπελλής, ἐπίσκοπος Σμύρνης
Νάρκισσος, ἐπίσκοπος Ἀθηνῶν
Ἡρωδίων, ἐπίσκοπος Ταρσοῦ
Ἀγαβος,προφήτης
Ῥοῦφος, ἐπίσκοπος Θηβῶν
Ἀσύγκριτος, ἐπίσκοπος Ὕρκανίας
Φλέγων, ἐπίσκοπος Μαραθῶνας
Ἑρμῆς, ἐπίσκοπος Δαλματίας
Πατροβᾶς, ἐπίσκοπος Ποτιόλου
Ἑρμᾶς, ἐπίσκοπος Φίλιππουπολεως
Αἶνος, ἐπίσκοπος Ῥώμης
Γάϊος, ἐπίσκοπος Ἐφέσου
Φιλόλογος, ἐπίσκοπος Σινουπόλεως
Ὀλυμπᾶς
Ἡρωδίων
Ἀρίσταρχος
Πούδης
Τρόφιμος. Οἱ πέντε οὗτοι ἐμαρτύρησαν μετὰ τοῦ Παύλου ἐν Ῥώμῃ
Λούκιος, ἐπίσκοπος Λαοδικείας τῆς Συρίας
Ἰάσων, Ἐπίσκοπος Ταρσοῦ
Σίλας, ἐπίσκοπος Κορίνθου
Σιλουανός, ἐπίσκοπος Θεσσαλονίκης
Ἀνδρόνικος, ἐπίσκοπος Πανονίας
Κρίσκης, ἐπίσκοπος Καρχηδόνος.
Ἀμπλίας, ἐπίσκοπος Ὀδυσσοῦ
Οὐρβανός, ἐπίσκοπος Μακεδονίας
Βαρσαβᾶς, ἐπίσκοπος Ἡράκλειας
Στάχυς, ἐπίσκοπος Βυζαντίου
Σωσίπατρος, ἐπίσκοπος Ἰκονίου
Ἔραστος, ἐπίσκοπος Πανεάδος
Κουάρτος, ἐπίσκοπος Βηρυττοῦ
Τερέντιος, ἐπίσκοπος Ἰκονίου
Ἀπολλῶ, ἐπίσκοπος Καισαρείας
Σωσθένης, ἐπίσκοπος Κολοφωνίας
Ἐπαφρόδιτος, (ἢ Ἐπαφρᾶς), ἐπίσκοπος Ἀνδριακῆς (ἢ Ἀδριανῆς)
Καῖσαρ, ἐπίσκοπος Δυῤῥαχίου
Τυχικός, ἐπίσκοπος Κολοφωνίας
Μᾶρκος, ὁ ἀνεψιὸς Βαρνάβα, ἐπίσκοπος Ἀπολλωνιάδος
Ἴουστος, ἐπίσκοπος Ἔλευθερουπολεως
Ἀρτέμων, ἐπίσκοπος Λύστρας
Κλήμης, ἐπίσκοπος Σαρδανείας
Ὀνησιφόρος, ἐπίσκοπος Κορώνης
Τυχικός, ἐπίσκοπος Καρχηδόνος
Κάρπος, ἐπίσκοπος Βεῤῥοίας τῆς Θρᾴκης
Εὔοδος, ἐπίσκοπος Ἀντιοχείας
Ζηνᾶς, ἐπίσκοπος Διοσπόλεως
Φιλήμων, ἐπίσκοπος Γάζης
Φορτουνᾶτος
Ἀχαϊκός
Στεφανᾶς

_________________

«Σταυρός, ο φύλαξ πάσης της οικουμένης.
Σταυρός, η ωραιότης της Εκκλησίας.
Σταυρός, βασιλέων το κραταίωμα.
Σταυρός, πιστών το στήριγμα.
Σταυρός, αγγέλων η δόξα
και των δαιμόνων
το τραύμα»