Αρχική

Όλοι οι χρόνοι είναι UTC + 2 ώρες




Δημιουργία νέου θέματος Απαντήστε στο θέμα  [ 2 Δημοσιεύσεις ] 
Συγγραφέας Μήνυμα
UNREAD_POSTΔημοσιεύτηκε: Σάβ 02 Ιαν 2021, 17:09 
Χωρίς σύνδεση
Site Admin
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τρί 08 Ιαν 2008, 13:48
Δημοσιεύσεις: 7932
«Περὶ αὐτοῦ, τοῦ Ἀντιχρίστου, ἔγραψαν ὅλες οἱ γραφές! Καὶ οἱ προφῆτες τὸν προκατήγγειλαν ἀπὸ πρὶν σὲ ὅλους μας, ὅτι θὰ ἔλθει γιὰ νὰ ὁδηγήσει στὴν ἀπώλεια πολλοὺς ἀνθρώπους, καὶ ὁ Κύριoς μᾶς μίλησε καὶ προκατήγγειλε αὐτὸν, καὶ οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι τὰ ἴδια περὶ αὐτοῦ μᾶς εἶπαν, καὶ γιὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ μυστικὰ μέσω τοῦ ἀριθμοῦ “666” ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης στὴν Ἀποκάλυψη μᾶς φανέρωσε. (Ἀποκ.ΙΓ΄17). Τὸν Ἀντίχριστο ὀνόμασεν ὁ Κύριός μας “βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως” (Ματθ. ΚΔ΄15), αὐτόν ὀνόμασε καὶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στὴν πρὸς Θεσσαλονικεῖς, “υἱὸν διαβόλου κατ’ ἐνεργείαν τοῦ σατανᾶ”»!

(Β΄Θεσ Β΄9). (Ἁγ.Ἱππολ.ΒΕΠΕΣ 6,104).



Ὅταν ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔλθει,
ἄραγε θὰ βρεῖ τὴν πίστη ἐπὶ τῆς γῆς!

«Ὅπως δὲ ἔγινε κατὰ τὶς ἡμέρες τοῦ Νῶε, ἔτσι θὰ γίνει καὶ κατὰ τὶς ἡμέρες τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.
Ἔτρωγαν, ἔπιναν, ἄνδρες νυμφεύονταν, γυναῖκες παντρεύονταν, μέχρι τὴν ἡμέρα, ποὺ μπῆκε ὁ Νῶε στὴν κιβωτό, καὶ ἦλθε ὁ κατακλυσμὸς καὶ τοὺς ἐξωλόθρευσε ὅλους!
Ὁμοίως θὰ συμβεῖ καὶ μὲ ἐκεῖνο, ποὺ ἔγινε κατὰ τὶς ἡμέρες τοῦ Λώτ. Ἔτρωγαν, ἔπιναν, ἀγόραζαν, πωλοῦσαν, φύτευαν, οἰκοδομοῦσαν.
Ἀλλὰ τὴν ἡμέρα, ποὺ βγῆκε ὁ Λὼτ ἀπὸ τὰ Σόδομα, ἔβρεξε φωτιὰ καὶ θειάφι ἀπ’ τὸν οὐρανὸ καὶ τοὺς ἐξωλόθρευσε ὅλους!
Τὰ ἴδια θὰ συμβοῦν τὴν ἡμέρα, ποὺ θὰ φανερωθεῖ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου.
Ἐκείνη τὴν ἡμέρα ὅποιος θὰ εἶναι ἐπάνω στὴν ταράτσα, ἐνῶ τὰ πράγματά του θὰ εἶναι κάτω στὸ σπίτι, ἂς μὴ κατέβει νὰ τὰ πάρει.
Νὰ ἐνθυμῆσθε τὴ γυναίκα τοῦ Λώτ! Ὅποιος θὰ ἐπιδιώξει νὰ σώσει τήν ψυχή του, θὰ τὴν χάσει. Καὶ ὅποιος θὰ τὴν θυσιάσει, θὰ τὴν σώσει!
Σᾶς βεβαιώνω, ἐκείνη τὴ νύκτα ἀπὸ τοὺς δύο, ποὺ θὰ εἶναι πάνω στὸ κρεβάτι, ὁ ἕνας θὰ παραληφθεῖ, καὶ ὁ ἄλλος θὰ ἐγκαταλειφθεῖ.
Ἀπὸ τὶς δύο, ποὺ θὰ ἀλέθουν μαζί, ἡ μία θὰ παραληφθεῖ, καὶ ἡ ἄλλη θὰ ἐγκαταλειφθεῖ.
Ἀπὸ τοὺς δύο, ποὺ θὰ βρίσκωνται στὸ χωράφι, ὁ ἕνας θὰ παραληφθεῖ, καὶ ὁ ἄλλος θὰ ἐγκαταλειφθεῖ.
Τοῦ λέγουν δὲ τότε: “Ποῦ, Κύριε;” Ἐκεῖνος δὲ τοὺς εἶπε: “Ὅπου θὰ εἶναι τὸ πτῶμα, ἐκεῖ θὰ μαζευθοῦν τὰ ὄρνεα”»! (Λουκ.ΙΖ΄26-36).


ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΔΑΧΕΣ
ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ


Ἀγρυπνεῖτε γιὰ τὴν ψυχήν σας· «Οἱ λύχνοι ὑμῶν μὴ σβεσθήτωσαν, καὶ αἱ ὀσφύες ὑμῶν μὴ ἐκλυέσθωσαν, ἀλλὰ γίνεσθε ETOIMOI· οὐ γὰρ οἴδατε τὴν ὥραν, ἐν ᾗ ὁ Κύριος ἡμῶν ἔρχεται».
Νὰ συγκεντρώνεστε δὲ συχνὰ ζητοῦντες τὰ ὠφέλιμα εἰς τὰς ψυχάς σας· διότι δὲν θὰ σᾶς ὡφελήσουν ὅλα τὰ ἔτη ποὺ πιστεύετε εἰς τὸν Χριστό, ἐὰν δὲν φανεῖτε τέλειοι κατὰ τὸν ἔσχατο καιρό.

Διότι κατὰ τὰς ἐσχάτας ἡμέρας θὰ πληθύνουν οἱ ψευδοπροφῆται καὶ οἱ φθορεῖς, καὶ τὰ πρόβατα θὰ γίνουν λύκοι, καὶ ἡ ἀγάπη θὰ μεταστραφεῖ σέ μῖσος. Καθὼς θὰ αὐξάνει ἡ ἀνομία θὰ μισήσει ὁ ἕνας τὸν ἄλλον καὶ θὰ τὸν καταδιώξει καὶ θὰ τὸν παραδώσει, καὶ τότε θὰ φανερωθεῖ αὐτὸς ποὺ θὰ πλανήσει τὸν κόσμο σάν υἱὸς τοῦ θεοῦ, καὶ θὰ κάνει σημεῖα (θαύματα) καὶ τέρατα, καὶ ἡ γῆ θὰ παραδοθεῖ εἰς τὴν ἐξουσία του, καὶ θά κάμει ἀσεβῆ ἔργα, τὰ ὁποῖα οὐδέποτε ἔχουν γίνει ἀνὰ τοὺς αἰῶνες.

Τότε ὅλοι οἱ ἂἂνθρωποι θὰ περάσουν ἀπὸ τὸ πύρ τῆς δοκιμασίας: «καὶ σκανδαλισθήσονται πολλοὶ καὶ ἀπολοῦνται· οἱ δὲ ὑπομεί-ναντες ἐν τῇ πίστει αὐτῶν σωθήσονται», ἀπὸ αὐτὴ τὴν ΚΑΤΑΡΑ.
Καὶ τότε θὰ φανοῦν τὰ σημεῖα τῆς ἀληθείας:

Πρῶτο σημεῖο ποὺ θὰ ἁπλωθεῖ εἰς τὸν οὐρανό, μετὰ τὸ σημεῖο τῆς φωνῆς τῆς σάλπιγγος, καὶ τὸ τρίτο, ἡ Ἀνάστασις τῶν νεκρῶν.


ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (295-373 μ.Χ.)


Ἐρώτηση: Ποιὸ σημεῖο πρέπει νὰ ἔχει ὑπ’ ὄψιν του ὁ Ἄνθρωπος, ὥστε νὰ μὴν πλανηθεῖ καὶ ἀποδεχθεῖ τὸν Ἀντίχριστο, νομίζοντας, ὅτι εἶναι ὁ Χριστός;

Ἀπάντηση: Νὰ ἔχει ὑπ’ ὄψιν του, τὰ λόγια, ποὺ μᾶς παρέδωσε ὁ Κύριος λέγοντας, ὅτι: «ὅπως ἡ ἀστραπὴ ἔρχεται ξαφνικά ἀπὸ τὴν Ἀνατολὴ μὲ κατεύθυνση πρὸς τὴν Δύση, ἔτσι θὰ εἶναι καὶ ἡ Δευτέρα Παρουσία τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ». Ἄρα ἀντιλαμβανόμαστε, ὅτι κάθε «ΧΡΙΣΤΟΣ» ποὺ ἔρχεται, καὶ δὲν εἶναι ταυτόχρονα σὲ μία δεδομένη στιγμή, νὰ βρίσκεται ΟΡΑΤΟΣ σὲ ὅλο τὸν κόσμο, χωρὶς ἀμφιβολία αὐτὸς εἶναι ὁ Ἀντίχριστος. Διότι κατὰ τὴν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Χριστοῦ ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα βρίσκεται παροῦσα, καὶ εἰς τὸ μέσον αὐτῆς ὁ Χριστός, τὸν Ὁποῖο θὰ βλέπουν ὅλοι, ἀνεξαιρέτως.

Ἐρώτηση: Ἀληθεύει ὅτι ὁ Ἀντίχριστος θὰ ἔλθει ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο, καὶ ποιὸ εἶναι ἐκεῖνο τὸ σημάδι, ποὺ θὰ ἔχει στὸ ἕνα χέρι του καὶ στὸν ἕνα ὀφθαλμό του;

Ἀπάντηση: Αὐτὰ εἶναι μύθοι τῶν γραιῶν (γιαγιάδων) καὶ κανένα τέτοιο σημάδι δὲν ἔχει πάνω του, ἀλλὰ θὰ ἐξέλθει ὅπως καὶ ὁ Χριστός, ἀπὸ τὴν Γαλιλαία, ὅπως λέγει ἡ Ἁγία Γραφή, γιὰ τὸν Ἀντίχριστο: «λιονταράκι ἀπὸ τὴν φυλὴ Δάν θὰ ἐμφανισθεῖ ἀπὸ τὴν Βασάν»*. Αὐτὴ δὲ εἶναι ἡ Σκυθόπολις.

Ἐρώτηση: Κάποιοι λέγουν, ὅτι ὁ Ἀντίχριστος δὲν μπορεῖ νὰ ἀναστήσει νεκρὸ ἄνθρωπο, ἐνῶ ὅλα τὰ ἄλλα θὰ τὰ κάνει.

Ἀπάντηση: Τὰ ὅσα ἀναφέρει ὁ Ἀπόστολος περὶ τοῦ Ἀντιχρίστου, σημαίνει ὅτι σέ ὅτι θὰ κάνει, στὶς διάφορες σατανικὲς ἐνέργειες θὰ εἶναι μὲ ἀπάτη. Ἀπὸ αὐτὸ εἶναι φανερό, ὅτι ἔστω καὶ νὰ φαίνεται ὅτι ἀνίσταται ἕνας νεκρὸς θὰ εἶναι κατὰ φαντασία, καὶ ὄχι κατὰ ἀλήθεια.


ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ (354-407 μ.Χ.)

«Μὴ τὶς ὑμᾶς ἐξαπατήσῃ κατὰ μηδένα τρόπον· ὅτι ἐὰν μὴ ἔλθῃ ἡ ἀποστασία πρῶτον καί ἀποκαλυφθῇ ὁ Ἄνθρωπος τῆς ἁμαρτίας, ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, ὁ ἀντικείμενος καὶ ὑπεραιρόμενος ἐπὶ πάντα λεγόμενον Θεὸν ἢ σέβασμα, ὥστε αὐτὸν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ ὡς Θεὸν καθίσαι, ἀποδεικνύοντα ἑαυτὸν ὅτι ἐστὶ Θεόν». (Β΄Θεσ.Β΄3-12).
-----------------------------------------------------
* Βασάν (=γόνιμος γῆ) : Εὔφορη πεδιάδα ἀνατολικά τοῦ Ἰορδάνη, βορείως τοῦ ὂρους Ἀμών καὶ νοτίως τοῦ Ἀερμών. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ Ἀβραάμ, κατοικεῖτο ἀπὸ τοὺς γίγαντες Ραφαείμ, τῶν ὁποίων ὁ βασιλεὺς Ὤγ, νικήθηκε καὶ φονεύθηκε ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτες εἰς Ἐδρεῒ ἐπὶ Μωυσέως Βασάν. (Γεν.14:5 , Ἀριθ. 21:33-35). Ἡ περιοχὴ αὐτὴ ἐδόθη ὡς κληρονομία εἰς τὴν φυλὴ Μανασσὴ καὶ ἐν συνέχεια ὑπῆρξε μιὰ ἀπὸ τὶς ἕξη περιοχὲς τῆς ἐκστρατείας τοῦ Δαβὶδ καὶ τοῦ Σολομῶντος (Α΄Βασιλ.4,13). Ἀπωλέσθη ἀργότερα κατὰ τοὺς Συριακοὺς πολέμους ἀλλὰ ἀποκαταστάθηκε πάλι ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ Ἰσραὴλ ἐπὶ Ἱεροβοὰμ Β΄ (Β΄Βασιλ.14,25), γιὰ νὰ κατακτηθῆ τελικὰ ἀπὸ τὸν βασιλέα τῶν Ἀσσυρίων Θελγὰθ- Φελασὰρ τὸν Γ΄ (Β΄Βασιλ.15,29) καὶ ἐν συνέχεια ἀποτέλεσε διαδοχικῶς ἐπαρχία τῶν αὐτοκρατοριῶν Ἀσσυρίας, Βαβυλωνίας καὶ Περσίας. Εἰς τήν Ἁγία Γραφή ἡ Βασάν ἀναφέρεται νά ἒχη παμμε-γέθεις δρύς (Ἠσ. 2,13), ἐξαιρετικά παχέα πρόβατα, ἀρνιά , κριούς καί βόας (Δευτ. 32,14), τράγους, μόσχους, «καί πάντα τά σιτευτά» (Ἰεζεκ. 39,18). Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναυή, μόνο ἕνα ἀπὸ τὰ διαμερίσματα τῆς Βασάν, ἡ Ἀργόβ, περιελάμβανε ἑξήντα ὠχυρωμένες πόλεις (Δευτ.3,4). Ἄφθονα ἐρείπια τῆς Βασάν βρίσκονται καὶ σήμερα εἰς τὴν περιοχὴ Ἀρτ- ἐλ- Βαθανίγε μὲ σπήλαια, ὑπονόμους, οἰκήματα ἐπάνω σὲ λόφους ἢ μέσα σὲ βράχους, ὅπως ἐπίσης καὶ πόρτες μὲ ἀψίδες, κοσμήματα καὶ ἐπιγραφές, τῶν ὁποίων ἡ ἀνάγνωση δὲν ἔγινε δυνατὴ μέχρι σήμερα.

Ἐδῶ ὁμιλεῖ περὶ τοῦ Ἀντιχρίστου καὶ ἀποκαλύπτει μεγάλα μυστήρια. Τί εἶναι ἡ ἀποστασία; Τὸν ἴδιο τὸν Ἀντίχριστο ὀνομάζει «ἀποστασία», ἐπειδὴ πρόκειται νὰ ὁδηγήσει πολλοὺς εἰς τὴν ἀπώλεια καὶ νὰ τοὺς ἀπομακρύνει ἀπὸ τὴν Πίστη, ὥστε, λέγει, εἰ δυνατόν, νὰ σκανδαλισθοῦν καὶ οἱ ἐκλεκτοί. Καὶ «ἄνθρωπο ἁμαρτίας» τὸν ὀνομάζει. Διότι θὰ πράξει ἀναρίθμητα δεινά, ἀλλὰ καὶ ἄλλους θὰ παρακινήσει νὰ πράξουν τὰ ἴδια. Τὸν λέγει δὲ καὶ «υἱὸ τῆς ἀπωλείας», διότι καὶ αὐτὸς πρόκειται νὰ ὁδηγηθεῖ εἰς τὴν ἀπώλεια. Ποιὸς ὅμως εἶναι αὐτός; Ἄραγε ὁ Σατανᾶς; Βεβαίως ὄχι. Ἀλλὰ κάποιος Ἄνθρωπος· ποὺ θὰ δέχεται ὅλη τὴν ἐνέργειά του.

«Καὶ θά ἀποκαλυφθῇ ὁ ἄνθρωπος», λέγει, «ὁ ὑπεραιρόμενος ἐπὶ πάντα λεγόμενον Θεὸν ἢ σέβασμα», δηλαδὴ ὁ Ἀντίχριστος.

Διότι δὲν θὰ φέρει μία εἰδωλολατρικὴ θρησκεία, ἀλλὰ θὰ εἶναι ἕνας ἀντίθεος καὶ θὰ καταλύσει ὅλους τους θεοὺς καὶ θὰ διατάξει νὰ τὸν προσκυνοῦν ἀντὶ τοῦ Θεοῦ, καὶ θὰ ἐγατασταθεῖ εἰς τὸν Ναὸ τοῦ Θεοῦ, ὄχι μόνο τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις, ἀλλὰ καὶ σέ ὃλες τίς τοπικές Χριστιανικές Ἐκκλησίες.

Καὶ «ἀποδεικνύοντα», λέγει «ἑαυτὸν ὅτι ἐστὶ Θεός». Δὲν εἶπε ὅτι θὰ ὀνομάζει τὸν ἑαυτὸν του θεό, ἀλλὰ ὅτι θὰ προσπαθεῖ νὰ ἀποδείξει ὅτι εἶναι θεός. Διότι καὶ μεγάλα ἔργα θὰ κάνει καὶ σημεῖα θαυμαστὰ θὰ ἐπιδείξει. Ἔπειτα θέλων νὰ φανερώσει ποιὸς εἶναι αὐτός, τοῦ ὁποίου ἡ παρουσία θὰ γίνει κατ’ ἐνέργειαν τοῦ Σατανᾶ, λέγει: «ἐν πάση δυνάμει καὶ σημείοις καὶ τέρασι ψεύδους». Δηλαδὴ θὰ ἐπιδείξει παντὸς εἴδους θαυματουργικὴ ἱκανότητα, ὅμως τίποτε δὲν θὰ εἶναι ἀληθές, ἀλλὰ τὰ πάντα θὰ γίνωνται πρὸς ἐξαπάτηση.

Αὐτὰ τὰ προεῖπε διὰ νὰ μὴν ἀπατηθοῦν οἱ Χριστιανοὶ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. «καὶ τέρασι», λέγει, «ψευδῆ».

Δηλαδὴ μὲ θαύματα ποὺ θὰ εἶναι ἢ θὰ ὁδηγοῦν εἰς τὸ ψεῦδος. «Καὶ ἐν πάση ἀπάτη τῆς ἀδικίας ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις».
Γιατί λοιπὸν ἐπέτρεψε ὁ Θεὸς –θὰ ρωτήσει κάποιος- νὰ γίνει αὐτὸ τὸ πράγμα; Καὶ τί εἴδους Θεία Οἰκονομία εἶναι αὐτή; Ποιὸ δὲ θὰ εἶναι τὸ κέρδος ἀπὸ τὴν ἐμφάνιση ἐκείνου τοῦ Ἀντιχρίστου ἀφοῦ θὰ ἔλθει νὰ μᾶς κακοποιήσει; Μὴ φοβηθεῖς, ἀγαπητέ, ἀλλὰ ἄκουσε Αὐτὸν ποὺ λέγει ὅτι ἡ ἐξουσία του θὰ ἔχει ἰσχὺ εἰς αὐτοὺς ποὺ πρόκειται νὰ ἀπωλεσθοῦν, οἱ ὁποῖοι, ἀκόμη κι ἂν δὲν ἐρχόταν ἐκεῖνος (ὁ Ἀντίχριστος), δὲν θὰ ἐπείθοντο.
Ἐρωτᾶς λοιπὸν ποιὸ εἶναι τὸ κέρδος; Ὅτι θὰ ἀποστομωθοῦν αὐτοὶ ἀκριβῶς ποὺ πρόκειται νὰ ἀπωλεσθοῦν. Πῶς; Διότι κι ἂν ἀκόμη δὲν ἐρχόταν ἐκεῖνος, δὲν ἐπρόκειτο νὰ πιστεύσουν εἰς τὸν Χριστόν.

Ἔρχεται λοιπόν, διὰ νὰ ἐλέγξει. Δία νὰ μὴν ἔχουν νὰ λέγουν, ὅτι ἐπειδὴ ὁ Χριστὸς ἔλεγε ὅτι εἶναι Θεὸς – ἂν καὶ πουθενὰ δὲν τὸ εἶπε φανερῶς- ἀλλὰ ἐπειδὴ τὸ ἐκήρυξαν οἱ μετέπειτα, δι’ αὐτὸ δὲν ἐπισπεύσαμε εἰς τὸν Χριστό. Ὁ Ἀντίχριστος λοιπὸν θὰ ἀναιρέσει αὐτὴ ἀκριβῶς τὴν πρόφασή τους. Διότι ὅταν θὰ ἔλθει ἐκεῖνος καὶ θὰ τὸν πιστεύουν, ἂν καὶ δὲν θὰ ἐντέλεται τίποτε τὸ ὀρθὸ ἀλλὰ, ὅλα τὰ παράνομα, τότε θὰ ἀποστομωθοῦν.

Διότι, ἐὰν δὲν πιστεύεις εἰς τὸν Χριστό, πολὺ περισσότερο δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ πιστεύσεις εἰς τὸν Ἀντίχριστο. Διότι ἐκεῖνος μὲν ἔλεγε ὅτι εἶχε σταλεῖ ἀπὸ τὸν Πατέρα, αὐτὸς δὲ τὸ ἀντίθετο.

Διὰ τοῦτο ἔλεγε ὁ Χριστός: «ἐγὼ ἦλθον ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρὸς καὶ οὐκ ἐδέξασθέ με· ἐὰν ἄλλος ἔλθει ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ ἐκεῖνον λήψεσθε». Ἀλλά, θὰ εἴπουν, εἴδαμε σημεῖα. Ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ ἔχουν γίνει πολλὰ καὶ μεγάλα. Πολὺ περισσότερο λοιπὸν δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ πιστεύσετε εἰς αὐτὸν (τὸν Ἀντίχριστο).

Ἂν καὶ περὶ αὐτοῦ βέβαια πολλὰ ἔχουν προλεχθεῖ, ὅτι δηλ. θὰ εἶναι ὁ ἄνομος, ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, ὅτι ἡ παρουσία του θὰ εἶναι κατ’ ἐνέργεια τοῦ Σατανᾶ, ἐνῶ περὶ Ἐκείνου τὰ ἀντίθετα· ὅτι θὰ εἶναι ὁ Σωτήρ, ὅτι φέρει ἄπειρα ἀγαθά: «Ἀνθ’ ὧν γὰρ τὴν ἀγάπην τῆς ἀληθείας οὐκ ἐδέξαντο εἰς τὸ σωθῆναι αὐτούς· καὶ διὰ τοῦτο πέμψει αὐτοῖς ὁ Θεὸς ἐνέργειαν πλάνης εἰς τὸ πιστεῦσαι αὐτοὺς τῷ ψεύδει, ἳνα κριθῶσι πάντες οἱ μὴ πιστεύσαντες τῇ ἀληθεία, ἀλλ’ εὐδοκήσαντες ἐν τῇ ἀδικία».

«Ἳνα κριθῶσι». Δὲν εἶπε «ἳνα κολασθῶσι», διότι καὶ χωρὶς αὐτὸν ἐπρόκειτο νὰ κολασθοῦν, ἀλλὰ «ἳνα κριθῶσι», δηλαδή νὰ κατακριθοῦν ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ δικαστηρίου, ἐπειδὴ θὰ εἶναι ἀναπολόγητοι.

Ποῖοι δὲ θὰ εἶναι αὐτοί;

Τὸ ἐρμήνευσε ὁ ἴδιος προσθέτων: «οἱ μὴ πιστεύσαντες τῇ ἀληθεία, ἀλλ’ εὐδοκήσαντες ἐν τῇ ἀδικία». «Ἀγάπη» δὲ «ἀληθείας» ὀνομάζει τὸν Χριστό. «Ἀνθ’ ὧν γάρ», λέγει, «τὴν ἀγάπην τῆς ἀληθείας οὐκ ἐδέξαντο».

Διότι ἦτο καὶ ἀγάπη καὶ ἀλήθεια· δι’ αὐτὰ τὰ δύο ἦλθεν εἰς τὸν κόσμο· καὶ ἐπειδὴ ἀγαπᾶ τοὺς Ἀνθρώπους καὶ διὰ νὰ ἀποκαλύψει ἀληθῆ πράγματα. «Ἀλλ’ εὐδοκήσαντες», λέγει «ἐν τῇ ἀδικία».

Διότι ὁ Ἀντίχριστος θὰ ἔλθει διὰ νὰ ἀδικήσει τοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ τοὺς καταστρέψει. Διότι καὶ τί δὲν πρόκειται νὰ κάνει τότε; Θὰ ἀνακινήσει τὰ πάντα· τὰ πάντα θὰ συνταράξει καὶ ἐξαιτίας αὐτῶν ποὺ θὰ διατάζει καὶ ἐξ αἰτίας τοῦ φόβου ποὺ θὰ προκαλεῖ.

Ἀπὸ παντοῦ θὰ εἶναι φοβερός, ἀπὸ τὴν ἐξουσία του, ἀπὸ τὴν ὠμότητά του, ἀπὸ τὶς παράνομες προσταγές του.

Ἀλλὰ μὴ φοβηθεῖς· ἡ ἐξουσία του θὰ ἰσχύει, λέγει, εἰς αὐτοὺς ποὺ πρόκειται νὰ ἀπωλεσθοῦν.

Διότι τότε θὰ ἔλθει καὶ ὁ Ἠλίας διὰ νὰ προφυλάξει τούς Πιστούς. Τὸ εἶπε δὲ καὶ αὐτὸ ὁ Χριστός: «Ἠλίας ἔρχεται καὶ ἀποκαταστήσει πάντα».
Δι’ αὐτὸ ἔχει λεχθεῖ περὶ τοῦ Ἰωάννου ὅτι ἦλθε: «ἐν δυνάμει καὶ πνεύματι Ἠλιοῦ». Διότι δὲν ἔκανε οὔτε σημεῖα, ὅπως ὁ Ἠλίας, οὔτε θαύματα. «Ἰωάννης μὲν γάρ», λέγει, «σημεῖο ἐποίησεν οὐδέν».

Πάντα δὲ ὅσα εἶπεν ὁ Ἰωάννης περὶ τούτου εἶναι ἀληθῆ. Πῶς λοιπὸν ἔχει ἔλθει: «ἐν δυνάμει καὶ πνεύματι Ἠλιοῦ».

Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι θὰ ἀναλάβει τὴν ἳδια διακονία. Ὅπως ἀκριβῶς αὐτὸς ἦτο Πρόδρομος τῆς πρώτης παρουσίας, ἔτσι καὶ ἐκεῖνος θὰ εἶναι Πρόδρομος τῆς Δευτέρας ἐνδόξου Αὐτοῦ Παρουσίας, καὶ διὰ τοῦτο δὲν ἀπέθανε ἀλλὰ διατηρεῖται.

(Ἑρμηνεία .Β΄Θεσ. Άπ. Παύλου, Κεφ.Β΄3-12).

ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ
ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ (313-386 μ.Χ.)

Παρέρχονται λοιπὸν ὅλα τὰ πρόσκαιρα καὶ ἔρχονται τὰ μέλλοντα, τὰ ὁποῖα εἶναι πολὺ ΚΑΛΥΤΕΡΑ τούτων. Ἀλλὰ κανεὶς ἂς μὴ πολυεξετάζει τὸν καιρὸν τῆς Ἐλεύσεως τοῦ Κυρίου.

Διότι λέγει: «Οὐχ ὑμῶν ἐστι γνῶναι χρόνους ἢ καιροὺς οὓς ὁ Πατὴρ ἔθετο ἐν τῇ ἱδίᾳ ἐξουσίᾳ».

Καὶ κανεὶς νὰ μὴ τολμήσει νὰ ὁρίσει τὸ πότε ἀκριβῶς θὰ γίνουν αὐτά· οὔτε πάλι νὰ κοιμᾶται ἥσυχος· διότι λέγει πάλι: «Ἀγρυπνεῖτε, ὅτι ᾗ ὥρᾳ οὐ δοκεῖτε ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου ἔρχεται».

Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἔπρεπε νὰ γνωρίζωμε τὰ σημεῖα τῆς συντελείας καὶ ἐπειδὴ ἀναμένωμε τὸν Χριστό, διὰ νὰ μὴ ἀποθάνωμε ἀπατηθέντες καὶ πλανηθῶμε ὑπὸ τοῦ Ἀντιχρίστου, οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι κινηθέντες ἐκ Θείας προαιρέσεως προσῆλθον εἰς τὸν Διδάσκαλο Αὐτῶν καὶ εἶπον:

«Εἰπὲ ἡμῖν, πότε ταῦτα ἔσται, καὶ τί τό σημεῖον τῆς Σῆς Παρουσίας καὶ τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος;»

Σὲ ἀναμένομεν πάλιν νὰ ἔλθεις, ἀλλ’ ὁ Σατανᾶς μετασχηματίζεται εἰς Ἄγγελο φωτός· ἀσφάλισέ μας λοιπόν, ὥστε νὰ μὴ προσκυνήσωμε ἄλλον ἀντί Σοῦ.

Ὁ δὲ Χριστὸς ἀνοίξας τὸ Θεῖο Μακάριο Αὐτοῦ Στόμα εἶπε: «Βλέπετε μὴ τὶς ὑμᾶς πλανήσῃ». Καὶ ἡ σύστασις αὐτὴ ἀπευθύνεται πρὸς ὅλους σας, διὰ νὰ προσέχητε εἰς τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου· διότι δὲν εἶναι ἱστορικοὶ λόγοι παρελθόντων πραγμάτων, ἀλλὰ Θεία Προφητεία αὐτῶν ποὺ πρόκειται νὰ συμβοῦν εἰς τὸ μέλλον· καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι ὁπωσδήποτε θὰ πραγματοποιηθοῦν.

Πρόσεχε λοιπὸν τὸν ἑαυτόν σου, Ἄνθρωπε, καὶ ἀσφάλισε τὴν ψυχήν σου. Ἡ Ἐκκλησία σοῦ τὸ φωνάζει διαρκῶς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος καὶ σοῦ προλέγει τὰ γεγονότα τὰ περὶ τοῦ Ἀντιχρίστου πρὶν ἀκόμη νὰ ἔλθουν. Καὶ εἴτε αὐτά θὰ πραγματοποιηθοῦν κατὰ τὸν χρόνο τῆς ζωῆς σου, εἴτε μετὰ ἀπὸ σέ, δὲν τὸ γνωρίζουμε.

Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο πρέπει νὰ γίνει πρὸς τὸ συμφέρον σου εἶναι νὰ φροντίσεις νὰ τακτοποιηθεῖς, ἐπειδὴ γνωρίζεις πλέον ὅλα αὐτά.
Τότε θὰ ἔλθει ἐκεῖνος, ὁ Ἀντίχριστος, μὲ ὅλα τὰ ψευδῆ καὶ ἀπατηλὰ σημεῖα καὶ τέρατα, ἀναβιβάζων τὸν ἑαυτὸν του ὑπεράνω καὶ τῶν εἰδώλων, ἀρχικῶς μὲν ὑποκρινόμενος τὴν φιλανθρωπία, κατόπιν δὲ φανερώνοντας ὅλη τὴν σκληρότητα, καὶ περισσότερο ἐναντίον τῶν Ἁγίων τοῦ Θεοῦ.

Ποιὸς ὅμως εἶναι Μακάριος πού θὰ μαρτυρήσει τότε μὲ εὐλάβεια ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ; Ἔχω τὴν γνώμη ὅτι οἱ τότε μάρτυρες θὰ εἶναι ὑπεράνω ὅλων τῶν μαρτύρων.

Διότι οἱ πρὸ τοῦ Ἀντιχρίστου ἀγωνίσθησαν μόνον ἐναντίον τῶν Ἀνθρώπων, ἐνῶ οἱ ἐπὶ τῆς ἐποχῆς του θὰ πολεμήσουν αὐτοπροσώπως μὲ αὐτὸν τὸν ἴδιο τὸν Σατανᾶ.

Καὶ οἱ μὲν παλαιοὶ διώκται βασιλεῖς, μόνον ἐφόνευον καὶ δὲν προσεπάθουν νὰ ἀποδείξουν ὅτι ἀνασταίνουν νεκρούς,οὔτε παρουσίαζαν ἄλλα σημεῖα καὶ τέρατα. Τώρα ὅμως εἶναι πολὺ μεγάλη καὶ ἡ κακία, καὶ ἡ ἀπάτη, καὶ ὁ φόβος: «ὥστε πλανῆσαι, εἰ δυνατὸν καὶ τοὺς ἐκλεκτούς».

Λοιπὸν ἂνθρωπε, φύλαξε σὲ παρακαλῶ τὸν ἑαυτόν σου. Ἔχεις τώρα ὅλα τὰ προγνωστικά του Ἀντιχρίστου· καὶ νὰ μὴ τὰ σκέπτεσαι μόνον ἐσύ, ἀλλὰ νὰ τὰ λέγεις καὶ νὰ ἐνημερώνεις καὶ τοὺς ἄλλους, ὅσους μπορεῖς περισσότερους.

Ἐὰν ἔχεις παιδιὰ κατὰ σάρκα, νὰ τὰ συμβουλεύεις συνεχῶς. Καὶ ἐὰν ἔσωσες κάποιον διὰ τῆς διδασκαλίας σου καὶ τὸν ἔκανες πνευματικό σου παιδὶ καὶ αὐτὸν φρόντιζε διαρκῶς νὰ τὸν ἐνισχύεις, διὰ νὰ μὴ δεχθεῖ τὸν ψευδέστατο Ἀντίχριστο ὡς τὸν ΑΛΗΘΙΝΟ ΘΕΟ: «Τὸ γὰρ μυστήριον ἤδη ἐνεργεῖται τῆς ἀνομίας».

Μὲ φοβίζουν οἱ πόλεμοι τῶν ἐθνῶν, μὲ φοβίζουν τὰ σχίσματα τῶν Ἐκκλησίων, μὲ φοβίζει ἡ μισαδελφεία τῶν ἀνθρώπων.

Καὶ λέγω μὲν ταῦτα, ἀλλὰ νὰ μὴ δώσει ὁ Θεὸς νὰ πραγματοποιηθοῦν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, ἀλλὰ ἂς φροντίσουμε νὰ γίνουμε δυνατοί καὶ ἀνδρείοι.

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ (8ος αἰὼν μ.Χ.)


Εἶναι ἀνάγκη νὰ γνωρίζαμε ὅτι πρέπει νὰ ἔλθει ὁ Ἀντίχριστος. Καθένας βέβαια ποὺ δὲν ὁμολογεῖ ὅτι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἔχει ἔλθει μὲ σάρκα καὶ ὅτι εἶναι τέλειος Θεὸς καὶ ὅτι ἔγινε τέλειος Ἄνθρωπος, ἐνῶ συγχρόνως ἦταν Θεός, εἶναι Ἀντίχριστος.

Ὅμως μὲ ἰδιαίτερο καὶ ξεχωριστὸ τρόπο λέγεται Ἀντίχριστος αὐτὸς ποὺ ἔρχεται στὸ τέλος τοῦ αἰῶνος.
Καὶ θὰ ἔλθει διὰ νὰ δοκιμάσει τοὺς ἀσεβεῖς Ἰουδαίους. Διότι ὁ Κύριος εἶπεν εἰς αὐτούς· «Ἐγὼ ἦλθον ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρός μου, καὶ οὐ λαμβάνετε μέ· ἔρχεται ἄλλος ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίω, κακεῖνον λήψεσθε».
Οἱ Ἰουδαῖοι λοιπόν, ἂν καὶ ἦταν ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς Υἱὸς τοῦ Θεοῦ καὶ Θεός, δὲν τὸν ἐδέχθησαν, θὰ δεχθοῦν ὅμως τὸν πλάνο, ποὺ λέγει τὸν ἑαυτὸν του θεό.

Διότι δὲν θὰ ἔλθει εἰς ἡμᾶς, ἀλλὰ εἰς τοὺς Ἰουδαίους· ὄχι ἐξ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ κατὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ ὅσων εἶναι τοῦ Χριστοῦ· δι’ αὐτὸ καὶ λέγεται Ἀντίχριστος.

Δὲν γίνεται βέβαια ἄνθρωπος ὁ ἴδιος ὁ Διάβολος, σύμφωνα μὲ τὴν ἐνανθρώπηση τοῦ Κυρίου –ποτὲ κάτι τέτοιο- , ἀλλὰ γεννᾶται ἕνας ἄνθρωπος ἀπὸ πορνεία καὶ δέχεται ὅλη τὴν ἐνέργεια τοῦ Σατανᾶ.
Ἐπειδὴ δηλαδὴ ὁ Θεὸς προγνωρίζει τὴν διεστραμμένη προαίρεση ποὺ πρόκειται νὰ ἔχει, ἐπιτρέπει νὰ κατοικήσει μέσα εἰς αὐτὸν ὁ Διάβολος.
Γεννᾶται λοιπὸν ἀπὸ πορνεία, ὅπως εἴπαμε, καὶ ἀνατρέφεται κρυφὰ καὶ ἐξεγείρεται, ἐπαναστατεῖ καὶ βασιλεύει. Καὶ εἰς τὴν ἀρχὴ τῆς Βασιλείας του, ἢ καλύτερα τῆς τυραννικῆς ἐξουσίας του, προσποιεῖται τὴν Ἁγιότητα· ὅταν ὅμως κυριαρχήσει, καταδιώκει τὴν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ καὶ ἐκδηλώνει ὅλη του τὴν πονηρία.

Θὰ ἔλθει δὲ «ἐν σημείοις καὶ τέρασι ψεύδους», μὲ φαντασία καὶ ὄχι ἀληθινά, καὶ θὰ ἐξαπατήσει αὐτοὺς ποὺ ἔχουν ἑτοιμόρροπη καὶ ἀθεμελίωτη τὴν βάση τῆς διανοίας τους, καὶ θὰ τοὺς ἀπομακρύνει ἀπὸ τὸν ζωντανὸ Θεό, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ σκανδαλισθοῦν, ἂν ἦταν δυνατόν, καὶ οἱ ἐκλεκτοί.

Καὶ θὰ ἀποσταλεῖ ὁ Ἐνὼχ καὶ ὁ Ἠλίας ὁ Θεσβίτης καὶ θὰ ἐπιστρέψουν τὰς καρδίας τῶν πατέρων εἰς τὰ παιδιά τους, δηλαδὴ τὴν συναγωγὴ εἰς τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ εἰς τὸ κήρυγμα τῶν Ἀποστόλων, καὶ θὰ φονευθοῦν ἀπὸ αὐτόν.

Καὶ θὰ ἔλθει ὁ Κύριος ἀπὸ τὸν Οὐρανό, καὶ θὰ ἐκμηδενίσει τὸν ἂνθρωπο τῆς ἁμαρτίας, τὸν υἱὸ τῆς ἀπωλείας, μὲ τὴν πνοὴ τοῦ στόματός του. Λοιπὸν κανεὶς ἂς μὴ περιμένει τὸν Κύριο νὰ ἔλθει ἀπὸ τὴν γῆ, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν οὐρανό, ὅπως ὁ Ἴδιος μᾶς βεβαίωσε.

_________________
Αναστήτω ο Θεός, και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού, και φυγέτωσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες αυτόν.


Κορυφή
 Προφίλ  
Απάντηση με παράθεση  
UNREAD_POSTΔημοσιεύτηκε: Τρί 12 Ιαν 2021, 14:26 
Χωρίς σύνδεση
Site Admin
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τρί 08 Ιαν 2008, 13:48
Δημοσιεύσεις: 7932
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ
ΟΡΑΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΟΣ


Ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης μὲ «τήν Γυναῖκα τὴν περιβεβλημένην τὸν Ἥλιον», δήλωσε σαφέστατα τὴν Ἐκκλησία, ἐνδεδυμένη τὸν Λόγον τοῦ Πατρός. Τὸ δὲ «ἐπάνω τῆς κεφαλῆς αὐτῆς Στέφανον Ἀστέρων Δώδεκα» φανερώνει τοὺς Δώδεκα Ἀποστόλους, διὰ τῶν ὁποίων ἔχει συσταθεῖ ἡ Ἐκκλησία. «Καὶ ἐν γαστὶ ἔχουσα κράζει, ὠδίνουσα καὶ βασανιζομένη τοῦ τεκεῖν», διότι ποτὲ δὲν σταματᾶ ἡ Ἐκκλησία νὰ γεννᾶ ἐκ καρδίας τὸν Λόγον ἂν καὶ διώκεται ὑπὸ τῶν ἀπίστων στὸν κόσμο.

«Καὶ ἔτεκεν», λέγει, «Υἱὸν Ἂρρενα, ὃς μέλλει ποιμαίνειν πάντα τὰ Ἔθνη», δηλαδὴ τὸν Ἂρρενα καὶ Τέλειο Χριστό, Υἱὸ Θεοῦ, Θεὸ καὶ Ἄνθρωπο, Αὐτὸν ποὺ προεκήρυξαν οἱ Προφῆται, τὸν Ὁποῖο συνεχῶς γεννῶσα ἡ Ἐκκλησία διδάσκει πάντα τὰ Ἔθνη.

Τὸ δὲ «ἡρπάσθῃ τὸ τέκνον αὐτῆς πρὸς τὸν Θεὸν καί πρὸς τὸν θρόνον Αὐτοῦ» σημαίνει ὅτι ὁ δι’ αὐτῆς συνεχῶς γεννώμενος εἶναι Ἐπουράνιος Βασιλεὺς καὶ ὄχι ΕΠΙΓΕΙΟΣ, ὅπως προεῖπε καὶ ὁ Δαβὶδ λέγων· «εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίω μου· κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς Σου ὑποπόδιον τῶν Ποδῶν Σου». «Καὶ εἶδεν», λέγει, «Ὁ Δράκων καὶ ἐδίωξεν τὴν Γυναίκα ἣτις ἔτεκε τὸν Ἂρρενα. Καὶ ἐδόθησαν τῇ Γυναικὶ αἱ δύο πτέρυγες τοῦ Ἀετοῦ τοῦ μεγάλου, ἳνα πέτηται εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου τρέφεται ἐκεῖ καιρὸν καὶ καιροὺς καὶ ἥμισυ καιροῦ ἀπὸ προσώπου τοῦ ὄφεως».

Αὐταὶ εἶναι αἱ «χίλιαι διακόσιαι ἑξήκοντα ἡμέραι, τὸ ἥμισυ τῆς Ἑβδομάδος» κατὰ τὰς ὁποίας θὰ ἔχει ἐξουσία ὁ τύραννος νὰ καταδιώκει τὴν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία θὰ καταφεύγει «ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν» καὶ θὰ κρύπτεται εἰς τὴν ἔρημο καὶ εἰς τὰ ὅρη, μὴ ἔχουσα μεθ’ ἑαυτῆς τίποτε ἄλλο παρὰ μόνον τὰς «δύο πτέρυγας τοῦ Ἀετοῦ τοῦ μεγάλου», δηλαδή τὴν εἰς Χριστὸ Ἰησοῦ πίστη, ὁ Ὁποῖος ἁπλώνοντας τά Ἃγια Χέρια Του ἐπὶ τοῦ ξύλου τοῦ Σταυροῦ, ἃπλωσε δύο πτέρυγας, δεξιὰ καὶ ἀριστερά, προσκαλῶν ὅλους ὅσους πιστεύουν εἰς Αὐτὸν, καὶ σκεπάζων αὐτούς ὡς ὄρνις νεοσσούς». (Ἀποκ.ΙΒ΄1-6 ἑρμ. Ἃγ.Ἱππ., ΒΕΠΕΣ ).

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΡΟΣΤΑΝΔΗΣ

Ξαφνικὰ ὁ γέροντας ἔκανε τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ στὸν ἀέρα τρεῖς φορές. Καὶ εἶδα πλῆθος πτωμάτων καὶ ποταμοὺς αἵματος. Ἄγγελοι πετοῦσαν πάνω ἀπὸ τοὺς φονευθέντας καὶ μετὰ δυσκολίας κατάφερναν νὰ ἀνεβάσουν τὶς ψυχὲς τῶν Χριστιανῶν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ. Ἔψαλλαν «Ἀλληλούια». Ἦταν τρομερὸ νὰ βλέπεις ὅλα αὐτά.

Ἔκλαυσα πικρὰ καὶ προσευχήθηκα. Ὁ γέροντας μὲ ἒπιασε μὲ τὸ χέρι καὶ εἶπε: «Μὴ κλαῖς. Ὁ Κύριος τὸ ἔκρινε αὐτὸ ἀναγκαῖο ἐξ αἰτίας τῆς χλιαρῆς πίστεως καὶ τῆς ἀθλιότητάς μας. Ἔτσι πρέπει νὰ γίνει. Ὁ ἴδιος ὁ Σωτήρας μας, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ἔπαθε κὰ ἔχυσε τὸ Πανακήρατο Αἷμα του ἐπάνω στὸν Σταυρό. Ἔτσι λοιπὸν θὰ μαρτυρήσουν πολλοὶ ἀκόμη γιὰ τὸν Χριστό. Ἐκεῖνοι ποὺ θὰ ἀρνηθοῦν νὰ δεχθοῦν τὴν σφραγίδα τοῦ Ἀντιχρίστου, θὰ χύσουν τὸ αἷμα τους καὶ θὰ λάβουν τὸν στέφανο τοῦ μαρτυρίου».

Κατόπιν ὁ γέροντας προσευχήθηκε, ἔκανε τρεῖς φορὲς τὸν στραυρό του πρὸς ἀνατολᾶς καὶ εἶπε: «Ἐδῶ ἐκπρηρώνεται ἡ Προφητεία τοῦ Δανιήλ. Τὸ ἔσχατο βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως».

Εἶδα τὸν Ναὸ τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ ἕνα ἀστέρι ἐπάνω στὸν τροῦλλο του. Ἑκατομμύρια Ἄνθρωποι συνωστιζόταν γύρω ἀπὸ τὸν Ναό, προσπαθώντας νὰ εἰσέλθουν μέσα. Ἤθελα νὰ κάνω τὸν σταυρό μου, ἀλλὰ ὁ γέροντας μοῦ ἐπίασε τὸ χέρι καὶ εἶπε πάλι: «Ἐδῶ εἶναι τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως».

Εἰσήλθαμε στὸν Ναό, ὅπου ὑπῆρχε πλῆθος κόσμου. Καὶ νά! Εἶδα ἕνα θρόνο στὸ μέσον τοῦ Ναοῦ. Γύρω του ἔκαιγαν τρεῖς σειρὲς μαῦρα κεριὰ ἀπὸ πίσσα· καὶ πάνω στὸ θρόνο καθόταν ὁ ἐξουσιαστὴς τοῦ κόσμου, ντυμένος μὲ λαμπερὴ κόκκινη πορφύρα, μὲ ὁλόχρυσο στέμμα μὲ διαμάντια κι ἕνα ἄστρο.

Ρώτησα τὸν γέροντα ποιὸς ἦταν αὐτός. «Εἶναι ὁ Ἀντίχριστος», εἶπε. Ψηλός, μὲ μαῦρα μάτια σὰν κάρβουνα, μαύρη μυτερὴ γενειάδα, πρόσωπο σκληρό, πανοῦργο καὶ μοχθηρὸ σὰν ἀγρίμι καὶ γαμψὴ μύτη.

Ξαφνικὰ ὁ Ἀντίχριστος πετάχθηκε ἀπὸ τὸν θρόνο, τεντώθηκε μὲ ὅλη του τὴν μεγαλοπρέπεια, σηκῶσε ψηλὰ τὸ κεφάλι καὶ ἅπλωσε τὸ χέρι του πρὸς τὸ πλῆθος.

Τὰ νύχια τῶν δακτύλων του ἦταν σὰν τῆς τίγρεως καὶ ἄρχισε νὰ βρυχᾶται μὲ τὴν κτηνώδη του φωνή: «Ἐγὼ εἶμαι ὁ θεός σας, ὁ βασιλεὺς καὶ κυβερνήτης σας. Ὅποιος δὲν δεχθεῖ τὴν σφραγίδα μου θὰ πεθάνει ἐπὶ τόπου».

Ὅλοι ἔπεσαν στὰ γόνατα, προσκύνησαν καὶ δέχθηκαν τὴν σφραγίδα στὰ μέτωπά τους.

Μερικοὶ ὅμως προχώρησαν μπροστά του θαρραλέα καὶ φώναξαν ὅλοι μαζὶ μὲ δυνατὴ φωνή: «Εἴμαστε Χριστιανοὶ καὶ πιστεύουμε στὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό».

Ἀμέσως τὸ σπαθὶ τοῦ Ἀντιχρίστου ἄστραψε καὶ τὰ κεφάλια τῶν νεαρῶν Χριστιανῶν κύλησαν κάτω· τὸ αἷμα τους χύθηκε γιὰ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ. Κατόπιν ἔφεραν μέσα νεαρούς, γυναῖκες καὶ μικρὰ παιδιά.

Αὐτὴ τὴν στιγμὴ ἐξαγριώθηκε ἀκόμη περισσότερο καὶ οὐρλίαζε σὰν θηρίο: «Θάνατος. Αὐτοὶ οἱ Χριστιανοὶ εἶναι ἐχθροί μου. Θανατῶστε τους». Ἀκολούθησε ἄμεσος ἐκτέλεσις. Κύλησαν κεφάλια καὶ σ’ ὁλόκληρο τὸν Ναὸ ἔρρευσε αἷμα Ὀρθοδόξων.

Κατόπιν ἔφεραν ἕνα δεκάχρονο ἀγόρι γιὰ νὰ προσκυνήσει. «Πέσε στὰ γόνατα!», τοῦ εἶπαν.
Τὸ παιδὶ ὅμως πλησίασε στὸν θρόνο τοῦ Ἀντιχρίστου μὲ θάρρος: «Εἶμαι Χριστιανὸς καὶ πιστεύω στὸν Κύριο Ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστό. Κι ἐσὺ εἶσαι δαίμονας, ὁ ὑπηρέτης τοῦ Σατανᾶ· εἶσαι ὁ Ἀντίχριστος». «Θάνατος!», κραύγασε μ’ ἕνα τρομερὸ κτηνῶδες μούγκρισμα.

Ὅλοι γονάτισαν μπροστὰ στὸν Ἀντίχριστο. Ξαφνικὰ ἔπεσαν χιλιάδες κεραυνοὶ καὶ χιλιάδες ἀστραπὲς μὲ πύρινα βέλη διέσχισαν τὸν ἀέρα καὶ κτύπησαν τοὺς ὑπηρέτες τοῦ Ἀντιχρίστου.

Τὸ μεγαλύτερο βέλος, ποὺ ἦταν φλογισμένο καὶ εἶχε τὸ σχήμα τοῦ Σταυροῦ, ἔπεσε ἀπ’ τὸν οὐρανὸ στὸ κεφάλι τοῦ Ἀντιχρίστου. Κούνησε τὸ χέρι του κι ἔπεσε· τὸ στέμμα του κύλησε στὸ ἔδαφος καὶ πέταξαν ἑκατομμύρια πουλιὰ ραμφίζοντας τὰ πτώματα τῶν ἀθέων ὑπηρετῶν του.

Τότε ἔνοιωσα τὸν γέροντα νὰ μὲ κτυπᾶ στὸν ὦμο καὶ νὰ μοῦ λέγει: «Ἂς προχωρήσουμε στὸν δρόμο μας». Καὶ νά! Εἶδα καὶ πάλι πλῆθος αἵματος – ἔφθανε μέχρι τὰ γόνατα, μέχρι τὴ μέση.

Ὦ πόσο Χριστιανικὸ αἷμα χύθηκε! Τότε θυμήθηκα τὰ λόγια τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ θεολόγου στὴν Ἀποκάλυψη: «Καὶ ἐξῆλθεν αἷμα ἐκ τῆς ληνοῦ ἄχρι τῶν χαλινῶν τῶν ἵππων» (Ἀποκ. ΙΔ΄20). Ὦ Κύριε, σῶσε με τὸν ἁμαρτωλό.

Μὲ κυρίευσε μεγάλος φόβος. Δὲν ἤμουν οὔτε ζωντανός, οὔτε νεκρός. Τότε εἶδα πολλοὺς Ἀγγέλους νὰ πετοῦν καὶ νὰ ψάλλουν: «Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος Κύριος Σαβαώθ». Ὁ γέροντας προσευχόταν γονατιστός. Κατόπιν σηκώθηκε καὶ εἶπε τρυφερά: «Μὴ λυπᾶσαι. Γρήγορα γρήγορα θὰ ἔλθει τὸ τέλος τοῦ κόσμου. Νὰ προσεύχεσαι στὸν Θεό. Εἶναι οἰκτίρμων στοὺς δούλους Του».

(Ὅραμα τῆς 1/1/1908,γέρων ὁ Ἅγ.Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ).


ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΠΑΜΒΩ
ΠΡΟΣ ΜΑΘΗΤΗ ΤΟΥ....



Σοῦ λέγω καὶ τοῦτο, τέκνον μου, ὅτι θὰ ἔλθουν ἡμέρες, ὁπότε οἱ Χριστινοὶ θὰ προσθέτουν καὶ θὰ ἀφαιροῦν καὶ θὰ μεταβάλουν τὰς βίβλους τῶν Ἁγίων Εὐαγγελίων καὶ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ τῶν θεσπέσιων Προφητῶν καὶ Ἱερῶν Πατέρων καὶ θὰ μαλακώνουν τὰ Ἁγίας Γραφᾶς καὶ θὰ γράφουν τροπάρια καὶ ἄσματα καὶ λόγους τεχνολογικούς.
Καὶ ὁ νοῦς τους θὰ ξεχυθεῖ εἰς αὐτούς, θὰ ἀπομακρυνθεῖ δὲ ἀπὸ τὰ θεϊκὰ πρότυπα. Καὶ διὰ τοῦτο τὸν λόγο οἱ Ἅγιοι Πατέρες εἶχαν προαναγγείλλει ὅτι οἱ μονασταὶ τῆς ἐρήμου πρέπει νὰ γράφουν τοὺς βίους τῶν πατέρων ὄχι ἐπάνω εἰς μεμβράνη, ἀλλὰ ἐπάνω εἰς χαρτίνους διφθέρας, διότι ἡ ἐρχομένη γενεὰ θὰ τοὺς μεταβάλει σύμφωνα μὲ τὴν ἰδικὴ τους ἀρέσκεια. Ὃθεν τὸ κακὸ ὁπού μέλλει νὰ προέλθει θὰ εἶναι φρικτό.

Κατόπιν λέγει ὁ μαθητής:

-Ὥστε λοιπόν, Γέροντα, πρόκειται νὰ ἀλλάξουν οἱ παραδόσεις καὶ τὰ ἔθιμα τῶν Χριστιανῶν; Μήπως δὲν θὰ ὑπάρχουν πλέον Ἱερεῖς εἰς τὴν Ἐκκλησία ἀφοῦ θὰ βαδίσει πρὸς αὐτὸ τὸ κατάντημα;

Τότε ὁ Ἀββὰς ἐσυνέχισε:

- Εἰς τοὺς καιροὺς ἐκείνους πλέον θὰ κρυώσει ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὶς περισσότερες ψυχὲς καὶ θὰ πέσει θλίψη μεγάλη στὸν κόσμο. Τὸ ἕνα ἔθνος θὰ ρίχνεται ἐναντίον τοῦ ἄλλου. Οἱ λαοὶ θὰ μετακινοῦνται ἀπὸ τοὺς τόπους τους. Οἱ ἄρχοντες θὰ ἀνακατωθοῦν, οἱ Ἱερωμένοι θὰ τὸ ρίξουν στὴν ἀναρχία, οἱ δὲ μοναχοὶ θὰ ξεκλίνουν εἰς τὴν ἀμέλεια.

Οἱ Ἐκκλησιαστικοὶ ἡγέτες θὰ θεωροῦν ανάξιο πράγμα νὰ φροντίζουν διὰ τὴν σωτηρία τόσο τῆς ἰδικῆς τους ψυχῆς, ὅσο καὶ τοῦ ποιμνίου τους καὶ θὰ περιφρονοῦν παντελῶς ἕνα τοιοῦτο ζήτημα. Ὅλοι θὰ δείχνουν προθυμία καὶ δραστηριότητα πρὸ πάντων διὰ τὰ τραπέζια καὶ διὰ τὶς ὀρέξεις τους. Θὰ εἶναι ὀκνηροί στίς προσευχὲς καὶ πρόχειροι στίς κατακρίσεις. Τοὺς βίους καὶ τὰς διδαχάς καὶ τὰ παραδείγματα τῶν Ἁγίων Πατέρων δὲν θὰ ἐνδιαφέρωνται μήτε νὰ τὰ μιμηθοῦν, μήτε κἂν νὰ τὰ ἀκούσουν, ἀλλὰ μᾶλλον θὰ κατηγοροῦν καὶ θὰ λέγουν ὅτι, ἐὰν ζούσαμε καὶ ἐμεῖς στὰ χρόνια ἐκεῖνα ἔτσι θὰ συμπεριφερώμεθα. Οἱ δὲ Ἀρχιερεῖς θὰ ὑποχωροῦν ἐμπρὸς εἰς τοὺς ἰσχυρούς τῆς γῆς. Καὶ θὰ λύνουν τὶς διάφορες ὑποθέσεις, βγάζοντας ἀπὸ πολλὲς μεριὲς δῶρα καὶ ἀπολαυὲς λογιῶν λογιῶν διὰ λογαριασμό τους. Τὸν πτωχὸ δὲν θὰ τὸν ὑπερασπίζουν εἰς τὸ δίκαιό του, θὰ θλίβουν τὶς χῆρες γυναῖκες καὶ θὰ καταπονοῦν τὰ ὀρφανά. Ἀλλὰ καὶ εἰς αὐτὸ τὸν λαὸ θὰ εἰσχωρήσει ἀσωτεία. Οἱ περισσότεροι δὲν θὰ πιστεύουν εἰς τὸν Θεό, θὰ μισοῦνται μεταξύ τους καὶ θὰ ἀλληλοτρώγωνται ὡσὰν τὰ θηρία, θὰ κλέπτει ὁ ἕνας τὸν ἄλλον καὶ θὰ μεθοῦν καὶ θά περπατοῦν ὡσὰν τυφλοί.

Τέλος ξαναρωτᾶ ὁ μαθητής:

- Τί λοιπὸν πρέπει νὰ κάμει κανεὶς εἰς ἐκείνη τὴν περίσταση;


Καὶ ὁ Γέρων Παμβῶ ἀποκρίθει:

- Τέκνο μου, εἰς ἐκείνους πλέον τοὺς καιρούς, ὅποιος μπορέσει νὰ σώσει τὴν ψυχή του, καὶ παρακινᾶ καὶ τοὺς ἄλλους διὰ νὰ σωθοῦν, αὐτὸς θὰ ὀνομασθεῖ μέγας εἰς τὴν Βασιλεία τῶν οὐρανῶν». (Γεροντικὸ).

ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ


Περὶ τοῦ Θηρίου τοῦ δεκακεράτου καὶ ἑπτακεφάλου (Ἀποκ. Κεφ. ΙΓ΄)

1. Καὶ ἐστάθην ἐπὶ τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης· καὶ εἶδον θηρίον ἀναβαῖνον ἐκ τῆς θαλάσσης, ἔχον κέρατα δέκα καὶ κεφαλὰς ἑπτά· καὶ ἐπὶ τῶν κεράτων αὐτοῦ δέκα διαδήματα· καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτοῦ ὄνομα βλασφημίας.

Κάποιοι, μὲν ἔχουν ἐκλάβει αὐτὸ τὸ θηρίο, σὰν κάποια δευτερεύουσα δύναμη τοῦ Σατανᾶ ποὺ θὰ ἐξουσιάζει τοὺς ὑπολοίπους Δαίμονες. Κατὰ τὴν ἄποψη τῶν Ἁγίων Μεθοδίου καί Ἱππολύτου καὶ ἄλλων, τὸ ὡς ἄνω Θηρίο, ἀναφέρεται εἰς τὸν Ἀντίχριστο, ὁ ὁποῖος λόγω τοῦ πολυταράχου βίου του, ἐξέρχεται εἰς τὸν κόσμο, σὰν πολυκύμαντη θάλασσα. Τὰ δὲ ΔΕΚΑ κέρατα μαζὶ μὲ τὰ Ἑπτὰ Στέμματα, ὑποδηλώνουν τὴν ἕνωση τοῦ Διαβόλου πρὸς τὸν Ἀντίχριστο. Τὴν δὲ διαίρεση, σὲ δέκα Βασίλεια, ποὺ συμβολικῶς ἐκμετροῦνται σὲ 7 ἡμέρες καὶ θὰ εἶναι Βασιλεία Ἑπτὰ Διαδόχων, θὰ ἐπεξηγηθεῖ κατωτέρω. Καὶ κατὰ τὴν περίοδο αὐτὴ, ἐξουσιαστὴς ἔχει ὀνομασθεῖ ὁ ἐνεργῶν εἰς τὸν Ἀντίχριστο, ὁ Σατανᾶς. Καὶ εἰς τὰ Στέμματα τῶν Ὑπασπιστῶν του, θὰ ἀναγράφονται ὕβρεις καὶ Βλασφημίες, κατὰ τοῦ Θεοῦ. Αὐτοὶ δὲ οἱ Ὑπασπιστὲς του (τὰ ὄργανά του), ἀπ’ ἀρχῆς τοῦ Χριστιανισμοῦ, δὲν ἔπαυσαν νὰ βλασφημοῦν τὸν Χριστόν, μέχρι τῆς ἀνάδειξης τοῦ εὐσεβεστάτου Βασιλέως Κωνσταντίνου, καὶ μετὰ τὴν Βασιλεία του, ἔγιναν βασιλεῖς οἱ βλάσφημοι Ἰουλιανὸς καὶ Οὐάλης.


2. Καὶ τὸ θηρίον, ὅ, εἶδον, ὅμοιον ἦν Παρδάλει· καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὡς Ἄρκτου· καὶ τὸ στόμα αὐτοῦ ὡς στόμα Λέοντος. Καὶ ἔδωκεν αὐτῶ ὁ Δράκων τὴν δύναμιν αὐτοῦ, καὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ, καὶ ἐξουσία μεγάλην.


Ἡ Βασιλεία τῶν Ἑλλήνων παρομοιάζεται σὰν Λεοπάρδαλις. Ἡ Βασιλεία τῶν Περσῶν, σὰν Ἄρκτος. Ἡ Βασιλεία τῶν Βαβυλωνίων, σὰν Λέων. Αὐτῶν τῶν Βασιλειῶν θὰ ὑπερισχύσει ὁ Ἀντίχριστος, ἐρχόμενος ὡς βασιλεὺς τῶν Ρωμαίων. Καὶ τὴν ἰσχὺ καὶ δύναμι θὰ καταργήσει ὅταν ἴδη τοὺς ὀστρακίνους δακτύλους τῶν ποδών. Μὲ τὴν παρομοίωση, αὐτὴ ὑποδηλώνεται ἡ διαίρεση εἰς 10 μέρη αὐτῆς τῆς εὔθραυστης καὶ ἀσθενικῆς δύναμης τῶν βασιλείων αὐτῶν, οἱ ὁποῖες ἔχασαν τὴν συνοχή τους. Θὰ δώσει δὲ ὁ Σατανᾶς – ὁ νοητὸς Δράκων- εἰς τὸν Ἀντίχριστο ὅλη τὴν ψυχόλεθρο ἐξουσία καὶ μὲ ψευδῆ θαύματα καὶ φαινομενικὰ τερατουργήματα, θὰ ὁδηγήσει εἰς τὴν αἰώνια κόλαση τοὺς ἀδυνάτους καὶ ἀστηρίκτους, κατὰ τὴν πίστη.


3. Καὶ εἶδον μίαν τῶν κεφαλῶν αὐτοῦ ὡσεὶ ἐσφαγμένην εἰς θάνατον· καὶ ἡ πληγὴ τοῦ θανάτου αὐτοῦ ἐθεραπεύθη.

Ἡ σφαγιασμένη δέ κεφαλή, ἢ θὰ εἶναι ἕνας ΘΑΝΑΤΟΣ, ἑνὸς τῶν Ἀρχόντων τοῦ Διαβόλου, ὁ ὁποῖος θὰ ἀναστηθεῖ καὶ πάλι μὲ γοητεῖες – φαινομενικῶς ἀπὸ τὸν Ἀντίχριστο-, λέγουν ὅσοι Πατέρες ἐπεξήγησαν τὰ περὶ τῶν ἐσχάτων ἡμερῶν· καὶ αὐτὴ ἡ ἀπάτη, ὡμοιάζει, μὲ ὅτι ἔπραξε Σίμων ὁ Μάγος καὶ ἐλεγχόταν ὑπὸ τοῦ κορυφαίου τῶν Ἀποστόλων Πέτρου (Πράξ. Η΄9), ἢ ὅτι ὡς ΣΦΑΓΗ, ὑποδηλώνει ὅτι ὁ Ἀντίχριστος θὰ ΔΙΑΙΡΕΣΕΙ τὴν Βασιλεία τῶν Ρωμαίων εἰς 10 μέρη ἐπιδιώκων νὰ ἐπαναφέρει ἐπὶ τῆς Γῆς, τὴν Μοναρχία (Παντοκρατορία) κατὰ τὰ πρότυπα τῆς Μοναρχίας τοῦ Αὐγούστου Καίσαρος.


4. Καὶ ἐθαυμάσθη ἐν ὅλη τῇ Γῇ ὀπίσω τοῦ θηρίου. Καὶ προσεκύνησαν τὸν Δράκοντα, ὅτι ἔδωκε τὴν ἐξουσίαν τῷ θηρίω· καὶ προσεκύνησαν τὸ θηρίον, λέγοντες· Τὶς ὅμοιος τῷ θηρίῳ; Καὶ τὶς δύναται πολεμῆσαι μετ’ αὐτοῦ;

Ἐδῶ γίνεται ἀναφορὰ εἰς τὸν διάβολο, ὁ ὁποῖος θὰ ἐνεργεῖ μέσω τοῦ Ἀντιχρίστου, διὰ ψευδῶν θαυμάτων καὶ τερατουργιῶν. Μέσω δὲ τοῦ Ἀντιχρίστου θὰ προσκυνεῖται κατ’ οὐσία ὁ Σατανᾶς. Ὁ Ἀντίχριστος διὰ ψευδῶν καὶ μαγικῶν δυνάμεων τοῦ διαβόλου θὰ ἀνιστᾶ νεκρούς, καὶ θὰ κάνει ψευδῆ θαύματα καὶ ὅλα αὐτὰ θὰ ἐπηρεάσουν τὶς σκέψεις τῶν πνευματκῶς ἀδυνάτων & ἀναπήρων ἀνθρώπων.


5. Καὶ ἐδόθη αὐτῷ στόμα λαλοῦν μεγάλα καὶ βλάσφημα. Καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία πόλεμον ποιῆσαι μῆνας μβ΄(42).
6. Καὶ ἤνοιξε τὸ στόμα αὐτοῦ εἰς βλασφημίαν πρὸς τὸν Θεόν, βλασφημῆσαι τό ὄνομα Αὐτοῦ, καὶ τὴν σκηνὴν Αὐτοῦ, καὶ τοὺς ἐν τῷ Οὐρανῷ σκηνοῦντας.

Τὸ δὲ χρονικὸ διάστημα, τῶν σαράντα δύο μηνῶν, φανερώνει ὅτι κατὰ Θεία παραχώρηση θὰ ἔχει τὴν ΕΞΟΥΣΙΑ ἐπὶ τῆς Γῆς, ἐπὶ 3,5 ἔτη. Ἐξουσία ἡ ὁποία θὰ στραφεῖ κατὰ τοῦ Ἀληθινοῦ Θεοῦ, βλασφημῶν Αὐτόν καὶ κακοποιῶν τούς δούλους τοῦ Θεοῦ, τοὺς Ἁγίους (τούς Χριστιανούς). Καὶ θὰ ἐκτραπεῖ καὶ τὸν Θεὸν Βλασφημῶν καὶ τὴν Ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, καὶ τὴν ἀνάπαυση τῶν Χριστιανῶν, καὶ θὰ στραφεῖ Βλασφημῶν ἐναντίον ὅλων, ἀκόμη δέ, ἐκ ζηλοφθονίας, καὶ κατὰ τῶν Ἁγίων Ἀγγέλων.


7. Καὶ ἐδόθη αὐτῶ ποιῆσαι πόλεμον μετὰ τῶν Ἁγίων, καὶ νικῆσαι αὐτούς· καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία ἐπὶ πᾶσαν φυλὴν καὶ λαὸν καὶ γλῶσσαν καὶ ἔθνος.
8. Καὶ προσκυνήσουσιν αὐτὸν πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν οὐ γέγραπται τὸ ὄνομα ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς ζωῆς τοῦ Ἀρνίου τοῦ ἐσφαγμένου ἀπὸ καταβολῆς κόσμου.

Καὶ θὰ στραφεῖ, χρησιμοποιῶν τὴν δαιμονική του ἐξουσία κατὰ παντὸς Ἀνθρώπου, ἀνεξαρτήτως φυλῆς, γλῶσσας, θρησκείας, κ.λ.π. Ὅμως θὰ ἐξουσιάσει ἐκείνους, τῶν ὁποίων τὰ ὀνόματα δὲν εἶναι γραμμένα στὸ Βιβλίο τῆς Ζωῆς.


9. Εἴ τις ἔχει οὖς, ἀκουσάτω.
10. Εἴτις ἔχει αἰγμαλωσίαν, εἰς αἰχμαλωσίαν ὑπάγει. Εἴτις ἐν μαχαίρᾳ ἀποκτενεῖ, δεῖ αὐτὸν ἐν μαχαίρᾳ ἀποκτανθῆναι. Ὧδε ἐστιν ἡ ὑπομονὴ καὶ ἡ πίστις τῶν Ἁγίων.

Ἀπαιτεῖ δὲ ὁ καθένας ἀπὸ τοὺς ὀπαδούς του, καὶ συνέπραξε σὲ ὅσα ἔχουν τελεσθεῖ, νὰ δεχθεῖ τὴν Ἀνταμοιβή του. Καὶ ὅσοι δέχονται νὰ κακοποιοῦν τοὺς πλησίον τους, θὰ εἶναι αἰχμάλωτοι τοῦ διαβόλου καὶ θὰ ὑποστοῦν τὸν Αἰώνιο θάνατο τῆς Ψυχῆς, ἀπὸ τὴν μάχαιρα τῆς διαρκοῦς Σατανικῆς ἐξουσίας ἐπ’ αὐτῶν. Εἰς τὸν ὁποῖον Σατανᾶ, θὰ εἶναι δοῦλοι καὶ θὰ ἡττηθοῦν, ἐξ’ αἰτίας τῶν πονηρῶν τους ἔργων, ὅπως λέγει ὁ Μέγας Πέτρος (Β΄Πέτρου Β΄19). Καὶ ὅσοι ἔχουν Πίστη εἰλικρινή καὶ ἀκλόνητη ὑπομονὴ εἰς τοὺς πειρασμούς, δὲν θὰ διαγραφοῦν ἀπὸ τὸ Βιβλίο τῆς Ζωῆς. Τῶν δὲ Οὐρανίων Ἀγαθῶν, εἴθε νὰ ἀναδείξει καὶ ἡμᾶς, μετόχους, ὁ Παντελεήμων Θεός, ὥστε νὰ ἀξιολογοῦμε τὰ παθήματα τῆς ἐπιγείου ζωῆς ὡς ἀνάξια λόγου, συγκρητικὰ μὲ τὴν Μελλοντικὴ Δόξα τῆς Οὐρανίου Βασιλείας, ποὺ θὰ ἀποκαλυφθεῖ (Ρωμ. Β΄18), καὶ θὰ γίνει κτῆμα τῶν Ἁγίων τοῦ Θεοῦ, τῶν Χριστιανῶν, ὅσοι ὑπῆρξαν διὰ τῶν Ἔργων Ἀρετῆς εὐάρεστοι εἰς τὸν Θεὸ, καὶ νὰ πορευόμεθα τὴν ἐπὶ τῆς Γῆς ὁδὸ τῶν θλίψεων μὲ Γενναῖο Φρόνημα, ὥστε νὰ εὔρομεν εἰς τὸ τέλος τῆς Ἐπιγείου Ζωῆς τὴν Μελλοντικὴ Δόξα, Ἄνεση καὶ Ἀνάπαυση Ψυχῆς, καὶ νὰ Συμβασιλεύσωμε μὲ τὸν Χριστό, εἰς τὸν Ὁποῖον καὶ εἰς τὸν Πατέρα καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, πρέπει νὰ ἀποδίδεται κάθε Εὐχαριστία καὶ λατρευτική Προσκύνηση νῦν καὶ Ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς Αἰῶνας τῶν Αἰώνων. Ἀμήν.

_________________
Αναστήτω ο Θεός, και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού, και φυγέτωσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες αυτόν.


Κορυφή
 Προφίλ  
Απάντηση με παράθεση  
Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση ανά  
Δημιουργία νέου θέματος Απαντήστε στο θέμα  [ 2 Δημοσιεύσεις ] 

Όλοι οι χρόνοι είναι UTC + 2 ώρες


Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επισυνάπτετε αρχεία σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group

Ελληνική μετάφραση από το phpbbgr.com